பஞ்சாமிருதம்

நான் கோயிலுக்கு போறதுக்கு ஒரு காரணம் அங்கை தாற பஞ்சாமிருதமும் தான். நான் மட்டுமல்ல எனது காலத்தில குஞ்சு குருமானாய் இருந்த எல்லாரும் கோயில் வருறதுக்கு காரணம் பஞ்சாமிருதம் எண்டா நீங்கள் கோவிக்கக் கூடாது. அப்ப பஞசாமிருதம் எண்டா ஊரிலை இருந்த மிக அழகான பெண்மணி என்று தப்புத்தப்பா நீங்கள் நினைச்சுப்போடக் கூடாது எண்டதுக்காகவே முதலே இதைச்சொல்லோணும். அப்ப எங்களுக்கு ஒரு ஏழு எட்டு வயதிருக்கும்.

ஐயர் தருகிற விபூதி சந்தனத்திற்கு கையை நீட்டுறமோ இல்லையோ பஞ்சாமிருதத்திற்கு இரண்டு தரம் நீளும். பஞசாமிருத்ம் குடுக்கிற ஆளும் லேசுப் பட்டதோ? கையிலை முதல் தரம் வாங்கி நக்கின ஈரத்தை கண்டு பிடிச்சு இரண்டாம் தரம் கிடைக்கிறது சிலவேளை மறுக்கப்படும். நாங்களும் பின்னை வேசுப்பட்ட ஆக்களே? முதல் தரம் வலது கையை நீட்டினா பிறகு இடது கையை நீட்டுறது.

இல்லாட்டா கோயில் தூணிலை ஒரு அப்பு அப்பீட்டு வெறுங்கையை காட்டுறது. பின்னை என்ன இவ்வளவு ருசியான சாமான் குடுக்கேக்கை...ஆனா உந்தக் கள்ளங்களை பிடிக்கவோ என்னவோ இடது கைக்குமேலே வலது கையை வைச்சு இரண்டுகையாலையும் மரியாதையாக வாங்கவேண்டும் எண்டு கோவில் ஐயா சின்னப்பெடியளுக்கு சொல்லுவார். திருநீறு சந்தனம் தீர்த்தம் வாங்கவெண்டா சரி. மரியாதை குடுக்கோணும். பஞ்சாமிருதத்திற்கு என்னத்திற்கு...

வெட்கத்தை தூக்கி கக்கத்திற்கை வைச்சுக்கொண்டு அணணை அண்ணை எண்டு பஞ்சாமிருத சட்டியை கலைச்சுக்கொண்டு....

அதையேன் கேட்கிறியள். ரேஸ்தான.

சிலவேளை பஞ்சாமிருத ஜக்பொட் அடிக்கும். யாரும் வயதுபோனவை தாங்கள் வாங்கின பஞ்சாமிருத்தையும் இந்தாடா மோனை எண்டு தந்திட்டு போவினம். அன்பிலையோ அல்லது அவைக்கு சீனி வருத்தமோ யாருக்கு தெரியும்! அதுவா எமக்கு முக்கியம்!

கொஞசம் வளர்ந்த பிறகு பஞ்சாமிருதத்திற்கு கை நீட்ட வெட்கம். அதுவும் அண்ணை அண்ணை எண்டு கலைச்சுக்கொண்டு போக முடியுமே? அதுக்கும் ஒரு வழி கண்டு பிடித்தம். கோவிலிலை தீவட்டி காவினா அல்லது தீவட்டிக்கு எண்ணைச் சட்டி காவினா கட்டாயம் கடைசியில பஞ்சாமிருத்ம் கிடைக்கும். கடவுளின்ர அருள் கிடைக்குதோ இல்லையோ பஞ்சாமிருத்ம் கிடைப்பதில் நாங்கள் வலுங் கவனம். வாழைப்பழம் மாம்பழம் பிலாப்பழம் முந்திரிகை வத்தல் தேன் சிலவேளை கசுக்கொட்டை தேசிக்காய் எல்லாம்போட்டு பஞ்சாமிருதம் படு ஜோராக இருக்கும்.

கொழும்பு வந்த புதிதில் என்ர பழைய சிநேகிதன் ஒருத்தன் எம் சிக்கு கூட்டிக்கொண்டு போனான். அங்கை மூணன்று பஞசாமிருதத்திற்கு மன்னிக்கவும் இங்கை அதன் பெயர் புரூட் சலட்டாம் - ஓடர் பண்ணினான். 

ஐயற்றை பஞ்சாமிருத்ம் மாதிரி அது ரேஸ்டும் இல்லை. பில்லை கண்ட எனக்கு மூச்சும் இல்லை. 

கோயிலிலை சும்மா நாங்கள் வேண்டிற பஞ்சாமிருத்திற்கு இங்கை 60 ரூபா ( 2000 ஆம் ஆண்டில்) எடுத்துப்போட்டான்.

கொழும்பிலையும் நாங்கள் கன்க்க கோயில் கட்டோணும்.

கண்டூ வரூதூ

எங்கடை வீட்டு பசுக் கன்றுகளுக்கு தமிழ் நல்லா விளங்குமெண்டு நான் சொன்னால் எனக்கு விசர் முத்திப்போச்செண்டு நீங்கள் சொல்லுவியள். ஆனா எங்கடை வீட்டு கன்றுக் குட்டிக்கு கண்டு வரூது எண்டு நான் கத்தினால் வலுஞ் சந்தோசம். வந்து ஒரு உம்மா கொடுத்து விட்டு போகும். உண்மையை சொன்னா உம்மா வாங்குவதற்கு நான் செய்யிற தந்திரந்தான் அது.

பொறுங்கோ உங்களுக்கு ஒரு அறுப்பும் விளங்கேல்லை எண்டு எனக்குத் தெரியும்.அதுதான் வாறன் விசயத்திற்கு. வீட்டிலை மாடு கன்று வளர்த்திருந்தியள் எண்டா இது நல்லா விளங்கும். அதுக்காக வீட்டிலை மாடு எண்டுதானே திட்டு வாங்கிறனாங்கள். அப்ப எங்கடை அப்பா அம்மாவும் மாடு வளக்கினம்தானே எண்டு கதைச்சியள் எண்டா நான் ஒண்டுஞ் செய்ய ஏலாது.

எங்கடை வீட்டிலை முதன் முதல் மாடு வாங்கினது 1985 இல எண்டு நினைக்கிறன். அப்ப எனக்கு ஆறு வயது. முன்னாலே ஒழுங்கையிலை இருந்த கந்தையரிட்டைதான் மாடு அவிழ்த்தது. பாவம் பெடியன் ஊரிலை விற்கிற தண்ணி கலந்த பாலை குடிக்காம நல்ல பால் குடிக்கோணும் எண்டு நல்ல நோக்கத்திலை மாடு வாங்கி பிறகு மாடு ஒரு நேரம் கறக்கிற ஆறு போத்தில் பால் ஆறுநேரம் குடிச்சாலும் முடிக்கேலாதெண்டு தெரிஞ்சு ஊரில வீடு வீடாய் பால்கொண்டுபோய் விக்கிற வேலையும் என்ரை தலையிலைதான் கடைசியாய் முடிஞ்சது வேற கதை.

முதலிலை வாங்கின மாட்டுக்கு சூரி எண்டு பெயர் வைத்தாயிற்று.சூரிக்குட்டி கன்னி நாகு. அது போட்ட கன்றுதான் லச்சுக்குட்டி. இலட்சுமி என்று அழகாக பெயர்வைத்தாலும் லச்சு எண்டு கூப்பிட்டாதான் அதுக்கு விளங்கும் எண்ட படியா லச்சு என்று சுருக்கியாச்சு. ( அதுக்கு பிடிச்சத பிடிக்காதது விளங்கினது விளங்காதது எல்லாம் எப்பிடி உமக்குத்தெரியும் எண்டு கேட்டு நீங்கள் எனக்கு கரைச்சல் குடுக்கக் கூடாது. அது அப்பிடித்தான்)

எங்கடை வீட்டை வளந்த மாடுகள் எல்லாமே நல்லவை. ஒரு சின்னப்பெடின் கூட போய் பால் கறக்க விடும். அது மட்டுமில்லாமல் அசைந்தால் பால்வாளி இடறிவிடும் எண்டு தெரிஞ்சு அசையாமல் நிற்கும்.ஆனாலும் இலையான் கலைக்க வாலை நன்றாகவே விசுறும். மாட்டு வால்தானே எண்டு சும்மா நினையாதையுங்கோ. சும்மா முதுகில பட்டால் தான் தெரியும் சவுக்கால அடிச்ச மாதிரி. எனவே பின்னங்கால்களையும் கட்டி அதோட வாலையும் கட்டி மடி கழுவுற வேலையை அப்பா பார்ப்பார். அப்ப எனக்கு என்ன வேலை எண்டு கேட்கிறியளோ? அங்கை ரெடியான உடனே கன்றை அவிட்டு விடுகிற வேலை எனக்குத்தான். 

பசியோடை எப்படா அவிழ்த்து விடுவான் எண்டு பார்த்துக் கொண்டு கன்று சுற்றிச் சுற்றி வரும். கையை நக்கும். முகத்தோடை முகம் உரசும். கெஞ்சும். நானென்ன செய்ய. அப்பா அங்கை ரெடியாகும் மட்டும் ஒண்டும் செய்ய முடியாது. அதுமட்டும் பொறு பொறு எண்டு சொல்லிப் பார்க்கிறது. கேட்டாத்தானே. பழையபடி வந்து கையை நக்கும். பார்க்க பாவமாய் இருக்கும். 

அங்கையெல்லாம் ரெடி எண்டவுடன் கண்டூ வரூதூ எண்டு கத்திப்போட்டு கட்டை அவிட்டு விடுவன். பேந்தென்ன. துள்ளிக் குதிச்சு ஓட்டந்தான்.

கன்று பால் குடிச்சு முடிஞ்சவுடன் வாலைத்தூக்கிக் கொண்டு வளவெல்லாம் குதிக்கும். அந்த நேரம் அதோட சேந்து குதிக்கிறதுதான் எனக்கு வேலை. எங்கடை வீடு றோட்டுப் பக்கம் எண்டதாலை கன்றுக்குட்டிக்கு றோட்டுப் புதினம் காட்ட கூட்டிக் கொண்டு போறதும் நான்தான்.

கன்றுக் குட்டியின் நெற்றியில் கொஞ்சுறதெண்டா எனக்கு நல்ல விருப்பம். ஆனா கண்டுக் குட்டிக்கு அது பிடிக்காது. தலையை அங்கையும் இங்கையும் ஆட்டும். நெற்றியிலை கொஞ்சவேணும் எண்டு நினைத்தா.... கண்டு வருது எண்டு கத்த அதுக்கு பழைய நினைவு வர ... பேந்தென்ன என்ரை வேலை வெற்றிதான்.

ஆனா பாருங்கோ பால் குடிச்ச கண்டை பிடிச்சுக் கட்டடா எண்டு அப்பா சொன்னா போங்கப்பா படிக்கிற வேலை கிடக்கு எண்ட சாட்டை சொல்லி கன்றை கட்ட போறதில்லை. கன்றைக் கட்டி அதின்ர கோபத்தை சம்பாதிச்சு பிறகு கண்டு வருது எண்டதிற்கு கிடைக்கிற கொஞ்சலை இழக்க எனக்கு என்ன விசரே???

உலக சுகாதார தினம் 2006

உலக சுகாதார ஸ்தாபனத்தில் வேலை செய்த காலத்தில் உலக சுகாதார தினம் கொழும்பு இன்ரகொன்டினண்ட் ஓட்டலில் கொண்டாடப்பட்டது. அதில் எடுக்கப்பட்ட படங்கள் தான் இவை!

மறக்க முடியாத நினைவுகள்

படிச்ச இடத்திலே பணிபுரிவது ஒரு அலாதியான அனுபவம் . அது enathu பல்கலை கழகத்திலும் கிடைத்தது. டெமோ ஆகி பணி புரிந்த எல்லாரையும் சேர்த்து படம் எடுக்க என்னை விட்டார்கள். வாங்கடா எட்டுமணிக்கு என்றால் ஒன்று எட்டு மணிக்கும் ஒன்று ஒன்பது மணிக்கும் வரும் . இந்த கரைச்சலை எல்லாம் தாண்டி ஒரு மாதிரி பத்து மணிக்கு படம் எடுத்து முடிச்சாச்சு !

ரை கட்டும் சுரஞ்ச , சூ லேஸ் கட்டும் சுரங்க , பார்த்து சிரிப்பது கவிங்கா .

ஏக்கம் மிகுந்த இனிய நினைவுகள்

இந்தப் படங்கள் எங்கே எடுக்கப் பட்டது என தெரியுமா ?

முறி கண்டியை மறந்து இருக்க மாட்டியள் தானே?

இப்ப சொல்லுங்க ஏ 9 திறக்குமா என்ற ஏக்கம் உங்களுக்கும் இருக்கு தானே?

சட்டி சுட்டாலும் கை விடாது!

தோசை சுடுவமா ?

சாப்பிட தயாரான நிலையில் நெய்த் தோசை

சமையல் செய்வது என்பது ஆண்களுக்கு ஒரு பெரிய விடயமல்ல. வெளி நாடுகளில் இருக்கும் நண்பர்கள் சமைத்து ஒரு கிழமை சாப்பாடை குளிரூட்டியில் வைக்கும் கதை நாமறிந்தது.



ஆனாலும் சமையல் என்பது அலுப்பு பிடிச்ச விடயம் தான்.

சரி நாமும் தான் சமைச்சு பாப்பமே என வெளிக்கிட்ட எனது கதை இது. சட்டி சுட்டாலும் இன்னும் கை விட வில்லை ( சமையலை)

எமது இரத்த வங்கி

காலை கடமையில் இருந்த எனது ஆளணியினர்

களைச்சுப் போனிங்கள் டாக்டர் , Anchor குடியுங்கள்
அடுத்த வருசமும் வரவேணும் என்ன?

கந்தான மலை பயணம்

எமது பல்கலை கழகத்துக்கு ஒரு மரபு உள்ளது . ஒரு புது அணி உருவானதும் அதன் முதல் சுற்றுலா கந்தான மலை ( கண்டி) ஏறுவதுதான் . எமது மருத்துவ பீட அணியும் கந்தான மலை ஏறியது. அந்த சுற்றுலாவில் வழமையாக யாரவது வழி மாறி போவது உட்பட பல கலாட்டாக்கள் நடக்கும். பல புது சோடிகள் உருவாவதும் அங்கு தான். நல்ல வேலையாக எமது அணியில் யாரும் மலையில் தொலைய வில்லை . ஆனாலும் என்ன, போன மூன்று பஸ் களில் எமது பஸ் முன் லைட் எரியாது . அட கடவுளே , பின்னால் வந்த பஸ் இன் உதவியுடன் மலை இறங்கி வர வேண்டியதாய் ஆயிற்று. faculty வந்து சேரும் போது இரவு பதினோரு மணி என்று ஞாபகம் .

கந்தான மலை உச்சியில் உள்ள தொலை தொடர்பு கோபுரம்

மலை ஏறிய தமிழ் மாணவர் அணி

கனவு நனவாகும் காலம் !

ஒரு மோட்டார் சைக்கிளை வாங்கி சுத்திதிரியுறது எண்டா பொடியளுக்கு சந்தோஷம் தான். சைக்கிளே ஓடத் தெரியாத வயதில் யாருடைய வண்டியிலாவது ஏறி படம் எடுப்பது பொழுது போக்கு !

இரவல் பைக் இல் ஏறி இருந்த சந்தோஷம்

சொந்தக் காசில் வாங்கிய பைக்

அறை எண் 78 இல் கடவுள்

அறை எண் 305 இல் கடவுள் படத்தை நீங்கள் பார்த்திருக்க கூடும். எங்களது பல்கலை கழக வாழ்க்கையில் விடுதி வாழ்க்கை மறக்க முடியாதது. அதுவும் முதன் முதலாக கிடைத்த அறை எண் 78 . அதில் நானும் ரூம் மேட் இநோஷானும் பட்ட அவலங்கள் கொஞ்சம் இல்லை என்றாலும் எமது விடுதி வாழ்கை சந்தோசமாகவே கழிந்தது .

ஒரு பிரமச்சாரியின் அறை


அலுப்படிக்குது !

யாழ் இந்து மேலை தேய வாத்திய குழு

யாழ் இந்து கலூரிக்கு பல சிறப்புகள் இருந்தாலும் அந்தக் காலத்தில் இருந்த வெஸ்டர்ன் பேண்ட் ட்ரூப் பிரபலமானது . அந்தக் காலத்தில் yamaka இசை உபகரணங்களுடன் இருந்த ஒரே ஒரு பாடசாலை யாழ் இந்து தான் . ஒவ்வொரு வருடமும் விளையாட்டுப்போட்டியில் தான் புதிய band majar உடன் புதிய அணி களம் இறங்கும்.

மேஜர் தவபாலன் உடன் எமது அணி


அட்சரம் பிசகாத அணி வகுப்பு


leep forward நடவடிக்கைக்கு முதல் நாள் எமது விளை யாட்டுப் போட்டி


இது அந்த நாள் ஞாபகம்

சொன்னா வெட்ககேடு சொல்லாட்டா மானக்கேடு !

ஒரு நிறுவனத்துக்கு பொறுப்பு அதிகாரியா வாறதெண்டால் ஒரு பெரிய விசயந்தான் . ஆனாலும் ஒருத்தரும் இல்லாத கட்டத்தில் பதவி கீழ உள்ளவர்களுக்கு கிடைக்கிறது என்றால் அது ஒரு கேலிக் கூத்து ! ஆலை இல்லா ஊருக்கு இலுப்பை பூ சக்கரை (சர்க்கரை )


ஆனாலும் என்ன கீழே உள்ளவனுக்கு இரத்த வங்கியின் பொறுப்பு கிடைத்தது
இரத்த தானம் செய்யும் கொடையாளர் தினம் வந்த போது சிறிய விழா கொண்டாடப் பட்டது .

ஏதோ என்னால இயண்டது இது என்று செய்த விழாவின் படங்கள் கீழே




ஒன்பது மணிக்கு லேட் ஆக வந்த அதிகாரி !




போஸ்டர் ஒட்டவும் நாங்களே போகவேணும்!



செஞ்சிலுவை சங்க உதவி



என் கூட வேலை செய்பவ !

எல்லாம் நடந்தது 14.06.2008 அன்று !

மருத்துவ பீட சுற்றுலா

மருத்துவ பீட சுற்றுலா

கொழும்பு மருத்துவ பீடத்தில் படித்த ( அல்லது படிக்கிற மாதிரி நடித்த ) ஐந்து வருடங்களில் கிடைத்த ஒரு சந்தர்ப்பம் தான் இந்த பேருவளை சுற்றுலா.
பீடத்தில் படிக்கும் அனைத்து மாணவர்களும் ஒரு புகைவண்டி பிடித்து அந்த விசேட வண்டியில் கடற்கரைக்கு போகும் அனுபவம் மறக்க முடியாதது!
இந்த காலத்தை போல் பயணம் என்றால் குண்டின் பயம் இன்றி போன நந்தவன நாட்கள் அவை!

இந்த படங்கள் நண்பன் தினேஷின் பேனை புகைப்பட கருவியால் பிடிக்கப்பட்டவை .




சீனியர் கலை சாப்பாட்டு பொதியுடன்!


திரும் ப போக வண்டி வருமா என் ஏங்கும் புது முக பிரிவு ( அது அப்ப)

தலைவர் என்றால் இப்படித்தான் !

தலைவராக முன்னர் அருணன் திருக் கேதீச்வரம் போனபோது நள்ளிரவில் நடந்தது ! ( எத்தனையாவது முறை குடிக்கிறார் என கேட்க கூடாது! )





தலைவர் ஆனா பிறகு கனக்க தரம் குடுக்க வேணாம் எனும்போது !


தலைவர் என்றால் இப்படித்தான் !

மலையும் பள்ளத்தாக்கும் !

இரண்டு மலை

இடையில் பள்ளத்தாக்கு

ஒரு மலையில் என் வேலைத் தளம்

மறு மலையில் என் குடியிருப்பு

இரண்டு மலைகளிலும் மேக முந்தானைகள்

பள்ளத்தாக்கின் ஊடாக என் பாதை

இப்படித் தான் எழுதவேண்டி வரும் என் இருப்பிடம் பற்றி சொன்னால்

என்றாலும் இன்னும் இரட்டை அர்த்தத்தில் கவி சொல்வதாக அவள் கோவிக்க கூடும்

படத்தை பாருங்கள் நான் சொன்னது உண்மை என புரியும்

மடுவுக்கு போன மனிதர்கள்

இந்த படத்தைப் பார்த்திட்டு ஏதோ இந்த வெங்காயங்கள் போய் மடுவை பிடிசிடுதுகள் என்று தவறாக எண்ண வேண்டாம் .இது சிவராத்திரிக்கு திருகேதீச்வரம் போகேக்கை மடுவுக்கும் போய் எடுத்த படம் . 2005 ஆம் ஆண்டு எடுத்த படம். கொழும்பு பல்கலை கழக தமிழ் மன்றம் ஏற்பாடு செய்த பயணம் அது !

மருத்துவ பீடத்தால் போன மருத்துவ மாணவர்கள்

பயணம் செய்த பஸ் . என்ன பகிடி என்றால் இந்த இரண்டு பஸ் உம் மடு வர முடியவில்லை. பாதை பயண அனுமதி இல்லாததால் இவை இரண்டும் உள்ளே செல்ல படையினரால் அனுமதி மறுக்கப்பட்டது . எனவே மூன்றாவதாக பிடித்த பஸ் இனுள் மூன்று பஸ் சனத்தையும் அடைத்து போன பயணம் மறக்க முடியாதது !

சைக்கிள் ஓட பழகிய கதை

எனக்கு ஆண்டு ஆறு படிக்கும் வரை சைக்கிள் ஓட தெரியாது என்பது அவமானத்துடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய ஒன்று. அந்த வயதில் குஞ்சு குருமான் எல்லாம் பெரிய சைக்கிளை கூட பாருக்கால் கால் விட்டு ஒடக்கூடியதாக இருக்கையில் எனக்கு அரை சைக்கிள் வாங்கி தந்தும் ஒடதெரியாதது அவமானம் தானே? என்றாலும் பக்கத்து கோயிலில் சூடு விழுந்தான் பிள்ளையார் கோவிலில் பின் சீட்டை அப்பா பிடிக்க , தத்தி தத்தி சைக்கில் ஓட பழகியதை இன்றும் மறக்க முடியாது.

இது இப்படி இருக்க , ஒரு நாள் சைக்கிளில் தனியா போகும்போது சந்தியை கடக்கவேண்டி வந்தது . சைக்கிளை மிதிக்கவும் பிரேக் பிடிக்கவும் மட்டும் தெரிந்த எனக்கு போக்கு வரத்து விதிகள் எதுவும் தெரியாது. சந்தியை கடக்கும் போது முன்னாலே பிரதான வீதியில் ஒரு வயதான மருத்துவ மாது வந்துகொண்டிருந்தா . என்ன செய்வது என்று தெரியாததால் கண்களை இறுக்கி மூடிக்கொண்டேன் . டமால் என்று சத்தம் மட்டும் கேட்டது . நாங்கள் இருவரும் தெருவில் விழுந்து இருந்தோம். பிழை முழுதும் என் பக்கம் தான் என்றாலும் எனக்கு ஒன்று பேசாமல் என்னை தூக்கிவிட்டு தம்பிக்கு காயமா என கேட்ட அந்த அம்மாவை மறக்க முடியாது .

அதுசரி இங்கே கொழும்பிலே இன்னும் சைக்கில் பலன்சு பண்ணி ஓட தெரியாம இருந்த என் நண்பனை பார்க்கும் போது எனக்கு சந்தோசம். என்னை விட கீழேயும் ஒருவன் இருக்கிறான் !

வாயுபுத்திரன் என்ற பெயரின் பின்னணி

நிறைய பேருக்கு இப்பவும் தெரியாது ஏன் வாயுபுத்திரன் என்ற பெயர் வைத்தனான் என்று. உண்மையில் அது எண்டமூரி வீரேந்திர நாத் என்ற ஒரு எழுத்தாளரின் கண் சிமிட்டும் விண் மீன்கள் என்ற நாவலின் கதா பாத்திரம் தான் அது. என்ன பகிடி என்றால் அந்த நாவலின் கதை முழுவதும் இப்ப ஞாபகம் இல்லை. ஆனாலும் அந்த கதையில் வரும் பிளக் ஹோல் என்பன இப்பவும் நல்ல நினைவு. ஆண்டு ஏழில் படித்த கதை ஆண்டு ஒன்பதில் புனை பெயர் வைக்க உதவியது.

என்ன இருக்கு உள்ளே ?

எனக்கு தெரியும்

தலைப்பை பார்த்த உடனே உள்ளுக்கை பூந்து பார்க்கிற வழக்கம் என்னை போலவே உங்களுக்கும் இருக்கும் என்று. கொஞ்சம் பொறுங்கோ .

எல்லாம் வெளியில வரும்!